Co robisz?
Wsiadaj do je*anego samochodu, Mike!
Mike, wsiadaj do je*anego smochodu!
Spadajmy Mike! Natychmiast.
Tato? NA PODSTAWIE BIERZĄCYCH WYDARZEŃ
Tato?
Słabo cię słyszę.
Powiedziałem, że pana syn jest na samowolce.
Mój syn jest w Iraku. 1 LISTOPADA 2004
Pana syn był w Iraku. Jego jednostka wróciła do USA 4 dni temu.
Żołnierzu, gdyby mój syn wrócił, na pewno bym o tym wiedział.
Jeśli nie wróci do niedzieli, trafi na listę.
Przepraszam, mam drugą rozmowę.
Nie masz żadnych wiadomości.
BRAK NOWYCH WIADOMOŚCI
Cześć, tu Mike. Zostaw wiadomość. Jeśli złapię sygnał oddzwonię.
Mike, tu twój stary. Słyszałem, że wróciłeś. Daj mi znać.
Pomyślcie. Dzięki wolności jesteśmy bezpieczniejsi.
W Iraku jest ciągle niebezpiecznie.
A to dlatego, że społeczeństwo tam ma coraz więcej wolności.
Zmierzając w stronę demokracji...
Analitycy twierdzą, że to element większej kampanii.
Rozpoczęła się ona w mieście Samara, należącym do Trójkąta Sunnickiego,
na początku tego miesiąca.
Proszę.
Na pewno będzie pasować?
Mógłbyś czasem komuś zaufać, Hank.
- Ktoś dzwonił? - Nie.
Baza w Rudd, z kim połączyć?
Z sierżantem Arnoldem Bickmanem z Wydziału Kryminalnego.
Nie mamy w bazie nikogo o takim nazwisku.
Dziękuję.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Dlaczego nie mogę jechać z tobą?
Jeśli gdzieś się zabawia, to
jesteś ostatnią osobą, którą chciałby spotkać.
- Zadzwonię, jak dojadę. - To dwa dni drogi.
Dla niektórych owszem.
Nie powinna dotknąć ziemi.
OK.
- Skąd pochodzisz? - Z Salwadoru.
Wiesz, co znaczy jak flaga powiewa do góry nogami?
- Nie. - To sygnał wzywania pomocy.
- Bez jaj? - Bez jaj.
To znaczy: "Jesteśmy w opałach, pomóżcie nam, bo
zbawiając cały świat zapomnieliśmy o sobie".
- To wszystko wyjaśnia. - O tak.
Będziesz już wiedział?
- O tak. - To dobrze.
Ten cały pomysł "Głos lub śmierć!" Dla mnie pytanie brzmi:
Czy oni pójdą głosować?
Czy nawoływania będą na tyle skuteczne?
Nie wiem.
Tato?
Front niskiego ciśnienia przetoczy się nad Nowym Meksykiem,
przynosząc spadek temperatury i zachmurzenie.
Proszę jechać, sierżancie.
Dziękuję pani.
Sierżant Deerfield?
- Witam. - Dziękuję, wiem, że macie dużo pracy.
Szkoda, że się pan nie zapowiedział. Zorganizowałbym więcej czasu.
Pewnie od pana czasów wiele się tu zmieniło.
- Dziękuję, kapralu. - Proszę.
A jego koledzy?
Pytaliśmy.
Reszta moich chłopców wróciła z 72-ką.
Niech pan nie sądzi, że nie przejmuję się.
To cud, że tam gdzie byli, nie zginęło ich więcej.
Mógłbym rozejrzeć się po jego pokoju?
Proszę.
- Penning. - Sierżancie?
- To ojciec specjalisty Deerfielda. - Miło poznać.
- Jakieś wiadomości od Mike'a? - Nie.
Chcemy rozejrzeć się po pokoju Mike'a.
Oczywiście.
Mike i ja mamy zamiar wrócić do Bośni.
Dużo o panu opowiadał.
- Nawet nie zadzwonił? - Dziwi to pana?
Pan wie lepiej. Ja pamiętam, że nawet złamany
obojczyk nie odciągnął go od telefonu.
Long, Ortiez. To ojciec Doca.
- Zaszczyt pana poznać. - Miło pana poznać.
Doc?
Ksywka, którą od nas dostał. Nic szczególnego.
To jego pokój.
Macie jakiś pomysł, gdzie Mike może teraz być?
- Nie. - Przykro nam.
- Pewnie ugania się za kobietami. - Tak.
Miło było poznać.
Jeśli Mike się odezwie, proszę mu powiedzieć, żeby stawił się w jednostce.
Sierżancie?
To ojciec specjalisty Deerfielda. Chcemy przejrzeć jego rzeczy.
Myślałem, że przyszliście coś zwędzić.
Mieszkasz tu?
Tak, łóżko Mike'a jest tam.
Miło pana poznać.
A te?
Straciliśmy żołnierza.
To pana worek?
Tak.
Przekonywałem, żeby wziął nowy, ale to rzucanie grochem o ścianę.
Żadnych zdjęć.
Słucham?
Mike ciągle robił i przysyłał mi zdjęcia.
A tu nic nie ma.
Brak aparatu.
Mamy problem z kradzieżami.
BIBLIA WŁASNOŚĆ KAPELANA
- Za pana czasów pewnie też były. - Tak.
Mógłbym pożyczyć? Matka mu ją dała, a ja swojej zapomniałem.
Chciałbym, ale to niemożliwe.
Rozumiem.
OK.
Nowy Meksyk to ważny stan i życzę mu wygranej.
Są tu szanse na stworzenie nowych miejsc pracy.
Macie tu wspaniałe...
Był wystawiony na wysoką temperaturę.
- Wrócił z Iraku. - Powinno się udać.
Dobrze.
Naprawdę się usmażył.
Zobaczmy.
Książka adresowa.
Mamy numery do koszar, hamburgerów, kurczaków, do matki...
pizzy, TD, Teda.
Co to TD?
Diler. Mogło być tego więcej, tylko tyle zostało.
- Dzięki, ile płacę? - A multimedia?
Multimedia?
Proszę spojrzeć.
Szybciej!
Same śmieci.
Coś mamy.
Bonner, złap to.
Long, rzuć piłkę!
Historyczny moment.
Po raz pierwszy jeden z tych dzieciaków dotknie prawdziwej, amerykańskiej piłki.
- To syn? - Tak, to Mike.
Macie biec w tę stronę!
To moja piłka, małe skurw*ele.
Cholera.
Ku*wa.
Co jest?
- Ali Baba zabrał piłkę? - Wyłącz ten je*any telefon.
Coś jeszcze?
Tak, ale reszta wygląda na uszkodzone.
Mam w domu program do odzyskiwania danych.
Wolny, ale policzyłbym tylko stówę.
- Możesz je podesłać emailem? - Bez problemu.
- Dzięki. - Gdzie szukać dilerów?
Szukam mojego dzieciaka.
Szukam syna.
Powodzenia.
Co robisz?
Przeglądam zdjęcia od Mike'a.
Dajesz sobie radę?
To bez sensu. Przecież dałby nam znać.
Odszukam go.
OK.
Dobranoc.
Słabo cię słyszę.
Musisz mnie stąd wyciągnąć.
Ona powinna wiedzieć lepiej.
Momencik.
- Pana syn jest w wojsku? - Tak.
To proszę iść do Żandarmerii.
Są zajęci wojną. Sam chcę coś sprawdzić.
- Może zgłosić pan zaginięcie. - Dobrze.
I dlatego musi się pan udać do Żandarmerii.
A może mógłbym porozmawiać z kimś, kto nie zajmuje się odbieraniem telefonów?
Może mógłby mi pan pomóc...?
Nie rozumie pani. On kochał tego psa.
Z pewnością, ale pies go ugryzł.
- I co się robi w takich sprawach? - Nie wiem.
Łapie się, wiąże, jeśli trzeba - strzela.
Ale nie przynosi się do domu
i nie topi w wannie.
Nie brzmi to trochę dziwnie dla pani?
Może według niego, to było bardziej humanitarne.
Humanitarne? To był doberman.
Utopił go na oczach naszego syna.
Prosiłam go, by przestał. To ma być humanitarne?
Czy mąż kiedykolwiek bił panią lub dziecko?
Nie skrzywdziłby nas, ale potrzebuje pomocy.
Dlatego powinna się pani udać do VA.
Proszę iść do nich i skonsultować się.
Myśli pani, że nie byłam?
On nie pójdzie. Wiem, jaki jest. Prędzej coś sobie zrobi.
- Chciałabym pani pomóc. - Naprawdę?
Dla mnie to wygląda na olewanie.
Szczerze mówiąc: tak.
Bo przestępstwa wobec psów są trudne do udowodnienia w sądzie.
Więc jeśli mogę, to mam następnego interesanta.
- Wal się, paniusiu. - OK.
Świetnie.
Miły ranek, co?
Z tym trzeba do Żandarmerii.
Nie chcę, żeby syn miał problemy.
Wiem, że macie masę roboty,
ale chciałbym jedynie, żeby sprawdziła pani w banku
jego wyciąg z ostatniego tygodnia.
Emerytowany gliniarz, czy za dużo TV?
Żandarm, na emeryturze.
To pan wie. Tylko wojsko jest władne w tych sprawach.
Mam nadzieję, że odnajdzie pan syna.
Nie wnikam, jak pani traktuje swoją pracę.
Ja zwijałem pijanych żołnierzy, nie zadając zbędnych pytań.
Ale syn spędził półtora roku krzewiąc demokrację w pipidówce.
Oddanie służył krajowi.
Zasłużył na coś więcej.
Po ciężkiej pracy nastaje czas nadziei.
Na Boga, Hank Deerfield. Niech mnie kule...
- Co tu jeszcze robisz? - Prawie się minęliśmy.
Jedziemy zobaczyć wnuki.
- Dzwoniłem do ciebie do koszar. - Koszar?
Chryste, Hank. Od 14 lat jestem na emeryturze.
- Nie może być. - Prawie 15.
Co u ciebie?
Dobrze. Chcesz kawy albo ciasta?
Nie mam czasu. Helen czeka w kempingu.
A tobie co?
Rozkraczył ci się samochód i potrzebny ci hol?
Sądziłem, że ciągle jesteś w Wojskowym Wydziale Kryminalnym. Szukam dojścia.
- Chyba nie chodzi o twoich synów? - Nie.
- Ten najstarszy nazywał się Darren? - David.
David, racja. Wstąpił do 82-ej Powietrznej?
- Tak. - Kompania twardych skurczybyków.
Jak mu się podoba?
Zginął w katastrofie śmigłowca 10 lat temu.
Przykro mi to słyszeć, Hank.
Bardzo przykro.
A młodszy?
- Mike. - Tak.
Zawodowy żołnierz, jak jego stary. Z powodzeniem w Iraku.
Robię przysługę znajomej. Jeden z jej synów popadł w kłopoty.
Pracuje tam jeszcze ktoś znajomy?
Nie ma już nikogo.
Krótko cię prowadzi.
Wiesz, jak jest.
Dzieciaki na nas czekają.
Znalazłam jego książeczkę czekową.
Są jakieś zapiski? Potrzebne mi hasło.
Nie, nic nie ma.
Na pewno?
Pytasz, czy coś tu jest, czy że oślepłam na dobre?
PIERWSZE VIDEO. JUTRO DOŚLĘ NASTĘPNE.
Naprawdę się martwię.
Musiał mieć powód. To dobry chłopak.
Hank?
Znajdę go. Porozmawiamy jutro.
Co jest grane?
Spokojnie, nic ze zwierzętami.
Co?
Znaleziono ludzkie szczątki na Mesa Luna Road.
- Idę po auto. - OK.
Bonner, to twoja rodzina.
Przestań się bawić.
- Chcesz rozwalić? - Przygłup z ciebie.
Ku*wa.
Cholera, co teraz?
Jedź! Nie zatrzymuj się ku*wa!
- Gazu! - Bonner!
- Ku*wa. - Co robisz?
Poszukajcie tam dalej.
Aaron, potrzeba więcej znaczników.
To wszystkie.
Wyprostujcie wieszaki i kupcie plastikowe kubeczki.
Ruszaj.
Chcę na to rachunek.
Sean?
Dzięki.
Co masz dobrego, Hodge?
Wygląda, że ofiarę zabito za pasem pożarowym.
Ciało poćwiartowano i spalono.
Zwierzęta rozniosły szczątki.
A ten głupkowaty uśmiech, to z jakiego powodu?
2 m-ce temu wojsko kupiło do miasta ten pas ziemi.
Własność miasta obejmuje obszar 6 metrów od środka jezdni.
Więc to chyba nie nasze ciało, szefie.
Alleluja.
Zjazd do domu.
Zbierać się chłopaki!
Chłopcy z błyszczącymi guziczkami się tym zajmą.
To osłabi zaplecze powstańców.
Chociaż nie rozwiąże problemów.
A już na pewno nie powstrzyma całego powstania.
Więcej, niż połowa z 250 tys. mieszkańców Faludży
uciekła z miasta w obawie przed ofensywą.
Do ataku przygotowują się tysiące rebeliantów.
Nękając amerykańskie oddziały zamachami...
Pan Deerfield?
Jim Osher. Mogę na słowo?
Proszę wejść. Za chwilę przyjdę do pana.
Z żalem zawiadamiam, że znaleziono ciało.
Sądzimy, że może to być ciało pana syna, Michaela Deerfielda.
Tak. Czy trzeba zidentyfikować zwłoki?
Nie, proszę pana.
Tożsamość ustalimy innymi metodami. Na podstawie częściowych odcisków.
Jak to, częściowych? Co mu się stało?
- Nie wolno mi nic więcej... - Chcę natychmiast zobaczyć ciało.
Sierżancie Deerfield, to nie jest konieczne.
Tak chce go pan zapamiętać?
Niekoniecznie.
Chyba nie mam wyboru, skoro w taki sposób zakończył życie.
Cechy zwęglenia wskazują, że ciało
zostało poćwiartowane przed spaleniem.
Do poćwiartowania użyto dużego noża lub innego, ale tępego narzędzia.
Widać to po kościach, które są bardziej upiłowane, niż pocięte.
Ślady ognia wskazują, że fragmenty ciała ułożono w stos
i oblano substancją łatwopalną.
Jednak do spalenia ciała potrzeba znacznie większych temperatur.
To znaczy, że większość tkanek została nietknięta przez ogień.
Większość ubytków spowodowały zwierzęta padlinożerne.
Ustalenie przyczyny zgonu jeszcze potrwa.
Ale są ślady ran ciętych.
Ile?
Proszę?
- Ile jest tych ran? - Przy tak dużych ubytkach ciała
możemy zliczyć tylko te, które dosięgły kości.
A tych ile było?
42.
Jeden nóż, czy więcej?
Jeden.
- Wyślij je do wojska? - Próbowałem.
W niemiły sposób stwierdzili, że mają swoje zdjęcia.
Zadzwonię do pana jutro, zanim ruszy pan do domu.
Mam parę pytań.
Proszę pytać teraz.
- Czy syn posiadał zielony samochód? - Mike nie miał samochodu.
Pewien kierowca zgłosił, że widział w pobliżu zielony samochód,
tamtej sobotniej nocy.
Śledztwo zakłada, że mogło chodzić o kradzież auta, bądź przypadkową napaść.
Działalność gangów wzmogła się ostatnio.
Chcę zobaczyć, gdzie umarł.
Niestety, to ciągle jest zabezpieczone miejsce.
Jak tylko to będzie możliwe, dam panu znać.
O coś jeszcze chce pan zapytać?
Wiele podobnych przypadków ma związek z narkotykami.
Chce pan zapytać, czy Mike handlował, czy był po prostu uzależnionym?
Wolałbym o nic nie pytać.
Wojsko prowadzi testy na narkotyki.
Ale nie w czasie misji w Iraku.
To znaleziono pod materacem syna.
Nie zamieszczę tego w raporcie.
Pytam dlatego, że miesiąc temu
zatrzymaliśmy 3 żołnierzy przemycających z Kuwejtu heroinę.
Mieli ją sprzedać działającym tu Meksykanom.
Wiem, że Mike znał hiszpański.
I przemycał narkotyki, bo znał hiszpański?
Nie.
Bo ktoś obciął mu ręce i głowę.
Przykro mi z powodu syna.
Pokaż mi.
Proszę?
Chcę zobaczyć miejsce, gdzie zginął.
To nie nasza sprawa.
Zbrodnia miała miejsce na terenie wojskowym.
- Wie pani, gdzie to jest? - Nie ma tam co oglądać.
Zatem to nie problem, żebym tam pojechał.
Przyznam, że wiecie jak nikt, jak zabezpieczyć miejsce przestępstwa.
Pewnie nie uznała pani za nniestosowne
żeby zaprosić tu wszystkich znajomych.
Gdyby pani chłopcy znali się na robocie,
znaleźliby na poboczu ślady krwi.
Tu go zabito.
Nie widzi pan krwi, ale twierdzi, że to tu?
Tak.
Jak zakładam, jego ciało przeniesiono stąd tam.
Niesamowite.
Ziemia jest ubita, a pan widzi ślady.
Czy zadając sobie trud palenia zwłok, nie należałoby zatrzeć innych śladów?
Jadę do motelu.
Ten kawałek ziemi można śmiało zaorać.
Nie ma tu już czego niszczyć.
Jeden mądrzejszy od drugiego.
- Witam. - Witam.
- W czym pomóc? - Zakładam, że była tu Żandarmeria
i pytali o wydarzenia z pobliska.
- Oczywiście. Przerażająca sprawa. - Sprawdzam to dla rodziny.
Mógłbym zapytać, czy coś pani wtedy widziała?
Chcielibyśmy pomóc, ale nic nie widzieliśmy.
Nawet, jak było czuć, nie wiedzieliśmy, co to.
- Nie. - Jak to?
Tamtej niedzieli, gdy przejeżdżaliśmy.
Sądziliśmy, że ktoś grilluje.
Unosił się zapach pieczonego mięsa.
Dziękuję.
Powiedz kumplom z Żandarmerii, żeby szukali niebieskiego, a nie zielonego auta.
Dlaczego?
Bo niebieski kolor w żółtym świetle wygląda jak zielony.
Nieprawdaż?
Faktycznie.
Dziękuję.
Przynajmniej tyle mogę zrobić.
Według mnie - w sam raz.
Kupię bilet na samolot.
Nie.
Dlaczego nie?
Przywiozę go najszybciej, jak się da.
Chcę go zobaczyć, chcę z nim być.
Jego już nie ma.
Chcę być z synem.
Nic nie zostało.
Co to ma znaczyć?
Joanie, chociaż raz w życiu, uwierz w me słowo.
Chociaż raz?
Pamiętam, jak się sprzeciwiałam. Ty twierdziłeś,
że to mu dobrze zrobi. Kto używał tego argumentu, Hank?
Mike chciał wstąpić. Nie potrzebował zachęty.
Gdyby nie poszedł do wojska, nie traktowałbyś go jak mężczyzny.
Starszego też, Hank. Mogłeś zostawić mi choć jednego.
Joanie?
Joan, proszę.
Nie mogę tak słuchać, jak płaczesz.
To nie słuchaj.
Drzwi.
Dobranoc.
Dobranoc, kochanie.
NASTĘPNY FILM. RESZTA WKRÓTCE
Ku*wa!
Został jeszcze jeden korytarz. Ortiez, osłaniaj drzwi po prawej.
Po prawej. Penning, ty ze mną, do drzwi.
- Roger! - Osłaniaj!
Dalej.
Czysto.
Zamiast bawić się telefonem, sprawdź drzwi.
Nigdy w życiu, Bonner!
Widzisz spalone ubrania?
To straszne, tato.
Czysto, wynosimy się.
Jasne.
Evie, kanapkę z kurczakiem.
Musztarda czy majonez?
Nic, dziękuję pani.
Przed panem stoi rozebrana kobieta.
Słowo pani może być odebrane jako zniewaga.
- Syn? - Tak, proszę pani.
Rozpytuję, czy ktoś go widział. Będzie już tydzień od soboty.
Przepraszam, ale oprócz munduru, nic nie rozpoznaję.
Dziękuję pani. Panience.
Tutaj.
Poczekaj.
Poruczniku...?
Ciekawi mnie, kto mi przydzielił tę sprawę?
Którą?
Jacob Ronald Millard.
Pracownik rzeźni, aresztowany za znęcanie się nad kurczakami.
To nic wielkiego, wszyscy to robią.
Ale nikt nie wydłubuje im oczu, popaprańcu.
- Wydłubują. - Zamknij się!
Szef nie dopuszcza mnie do swojej córki.
No to nas zszokowałeś.
Ty to umiesz wyciągać informacje od ludzi.
Ludzie cię uwielbiają, Emily.
Dlatego awansowałaś z drogówki do dochodzeniówki, nie?
Przepraszam?
Nie trzeba.
Gdyby Wayne albo Hodge mogli dać dupy za przydział, to by dali.
Wayne pewnie tak.
Jeden z nas musi znać się na robocie.
I to mnie martwi. To, że dałam dupy za etat, może być za mało,
aby umiejętnie składać w całość elementy zbrodni.
Chodzi mi o te ostatnie zabójstwo.
Nigdy nie stwierdziłabym, że morderstwo miało miejsce na terenie wojska.
Mogłam przeoczyć ślady walki na poboczu.
Widzieliście połamane gałązki od pobocza do miejsca, gdzie spłonął?
Prze to wnioskuję, że zabito go na naszym terenie, a potem przeniesiono.
Zabójcy nie sądzili bowiem, że mądrym będzie ćwiartowanie człowieka w świtle latarń.
Tak, nie popisałam się za pierwszym razem.
Nie, nie. To dobra robota.
Jeszcze jedno zabójstwo.
Ile ostatnio rozwiązaliśmy? 3 na 10?
Jeszcze jeden nierozwikłany przypadek, a stanę na dywaniku u burmistrza.
Masz problemy z kolegami w pracy?
- Chcesz się popisywać? - Nie.
Chodzi o Żandarmerię?
Myślisz, że spaprają sprawę?
Nie udawajmy, oboje wiemy, dlaczego wojsko chcę tę sprawę.
Zdolności parapsychiczne. Kiedy je w sobie odkryłaś?
Oni dbają tylko o dobry wizerunek wojska.
To ma być szczebel w karierze? O to ci chodzi?
Nie mam kariery. Mam pracę.
Wychowuję syna i robię, co mi każą.
Ten chłopak zginął na naszym terenie.
Ktoś podpalił go, jak kawałek drewna, a resztki zostawił zwierzętom.
Z szacunkiem, gdyby to był pana syn, który wrócił z Iraku,
pewnie nie byłby pan zadowolony z oddania sprawy.
Tylko dlatego, żeby kreować jakiś polityczny wizerunek.
- To było z szacunkiem? - Taki miałam zamiar.
Dobra. Zastanowię się i dam ci znać.
Z każdą chwilą tracimy dochodzenie.
Mówiłaś, że robisz, co ci się każe?
Czasami przesadzam.
Jak się ma David?
Przepraszam?
Twój syn?
W porządku, dziękuję.
Ten twój były miglanc, kibicuje czasem synowi?
David przeżywa każde zawody.
Lubi, jak mu się kibicuje.
Trochę wstyd, co?
Nie jest, jak na ojca przystało.
Gdy widzę tych wszystkich
byłych gwiazdorów, którzy sądzą, że robią coś fajnego...
Na przykład, ilu to byłych rozgrywających zamykamy
w wytrzeźwiałkach co sobotę?
Odrobina niedoli w szkole nikomu nie zaszkodziła.
Byłem pierwszym rozgrywającym w mojej szkole.
Pewnie pokaże mi pan teraz stare zdjęcia?
Zamierzasz nachodzić mnie w sprawie tego chłopaka?
Myślę, że wie pan, co zrobić.
Jezu Panie Chryste.
- Hilary. - Tak?
- Połącz z kap. Fendermanem z koszar. - Tak jest.
Może zechce pani usiąść?
Czy to wszystko?
Tyle z niego zostało?
Tak, proszę pani.
- Musicie tam utrzymywać niską temperaturę? - Tak.
Wygląda, że jest tam zimno.
Chcę wejść do środka. Mogę?
Niestety nie.
Szczerze współczuję.
Nie ma pan dzieci, prawda?
Ma pan?
- Panie Deerfield? - Witam.
Chciał pan dostać Biblię Mike'a.
Pomyślałem, że może sprawi panu odrobinę radości.
Ktoś wie, że ją zabrałeś?
Nie. Znalazłem pana przez centrum informacyjne.
Wypijesz kawę?
Muszę wracać.
A drinka?
Za Mike'a.
Zapytam cię o coś. Ale chcę usłyszeć prawdę.
Czy Mike zażywał narkotyki?
Doc? Chyba tak.
Nie więcej niż inni. Nie był uzależniony.
Widziałeś, żeby kiedykolwiek włóczył się z kimś poza bazą?
Z Meksykanami?
Nie, proszę pana.
Jak się przestawiłeś?
Po powrocie?
Szybko.
Dzwoniłeś do rodziców?
Do matki. Z ojcem nie jestem blisko.
- Dużo rozmawialiście ze sobą? - Jasne.
Moglibyśmy więcej.
Czy kiedykolwiek powiedział ci coś, co powinienem wiedzieć?
Nie, proszę pana.
To znaczy...
o tym, co się tam widziało nie chce się opowiadać.
- Nawet kolegom. - Tak.
Ale był w porządku?
Żołnierz pierwsza klasa.
Mike bardzo lubił wojsko.
Nie mógł doczekać się, żeby spuścić manto złym kolesiom.
Nie powinni wysyłać bohaterów do Iraku.
Tam się wszystko pie*doli.
Wcześniej bym tego nie powiedział, ale gdyby pan zapytał...
Powiedziałbym, że powinni spuścić tam bombę i czekać, aż opadnie kurz.
Hank?
W porządku?
Właśnie miałem zadzwonić.
Przyszła paczka od Michaela.
Jaka paczka?
Nie wiem, paczka. Wysłał coś do siebie, z zagranicy.
Chcę ją otworzyć.
Nie.
Co znaczy "nie"?
Wygląda, jakby ją ktoś przeglądał?
Skąd mam wiedzieć? Chyba nie.
- Dlaczego mam nie otwierać? - Bo nie.
Proszę.
Schowaj ją dobrze.
OK.
- Dobranoc. - Dobranoc.
MEKSYKAŃSKIE GANGI DOMINUJĄ HANDEL NARKOTYKAMI
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Czy mogłabym zadać panu parę pytań o syna?
- Myślałem, że to nie pani sprawa. - W pewnym sensie wróciła do mnie.
Dopisało nam szczęście?
Ciekawi mnie, czy wiedział pan coś o ewentualnych wrogach syna?
Nie chodzi o tysiące irackich bojowników,
chcących go zabić jeszcze kilka tygodni temu?
Wciąż wygląda, jakby była mokra.
Jest wystarczająco sucha.
Czymś się przejmował?
Nie.
Sprawdzała pani powiązania z gangami?
Sądzi pan, że syn mógł z nimi współdziałać?
Nie.
- Kiedy ostatnio rozmawialiście? - Bo...?
Bank przysłał zestawienie jego wydatków.
Po powrocie kupił skarpetki "stopki"...
Powtarzałem mu tyle razy, że są najgorsze z możliwych.
Nie mają pięt, przekręcają się.
Potem poszedł coś przekąsić do baru.
Wiadomo, o której godzinie?
Nie ma nic więcej.
Zakładamy, że zabito go w sobotę w nocy lub rano w niedzielę.
Nie mamy jego portfela, ale jeśli został skradziony
możemy spodziewać się rachunków na komputery, sprzęt, itd.
Była pani w tym barze?
- Proszę. - W czym pomóc?
Szukamy żołnierza, który był tu tydzień temu.
Pani żartuje. Jesteśmy obok jednostki.
Wiadomo, o której tu był?
Ostatnie 4 cyfry.
01:03, niedziela rano. Zaksięgowane pod sobotą.
- Może pani powiedzieć, co zamawiał? - Bez rachunku - nie.
Dziękujemy.
Czterodaniowy obiad za 6,79$. Czy to najczęściej ludzie zamawiają?
Ten albo trzydaniowy.
Czyli rachunek na...
21,77$ dałby...
posiłki dla 3 ludzi?
Albo 4 trzydaniowe.
Jesteś. Coś ci podrzuciłem.
- Tak? - Zeznania załogi Mike'a.
Pomyślałem, że ci się przydadzą.
Miałam dzwonić do ciebie w sprawie przesłuchań.
Oszczędziłem ci zachodu.
Czyżby?
Masz zaprzysiężone zeznania.
Myślisz, że nie chciałabym ich sama przesłuchać?
Chciałem oszczędzić ci wysiłku.
Dzięki, ale ja lubię wykonywać swoje obowiązki.
Coś ci powiem.
Przeczytaj zeznania.
Jeśli będziesz chciała ich przesłuchać, z radością wystąpię z tym do przełożonego.
Chyba nie rozumiesz.
To nie prośba. Chcę listę nazwisk jego oddziału.
- Masz na biurku. - I chcę ich przesłuchać jeszcze dziś.
Z tym musisz udać się do mojego przełożonego.
- Mój szef już z nim rozmawiał. - Będzie zamieszanie proceduralne.
Nie będzie. Morderstwo popełniono na moim terenie.
Na którym panuje mrok. Przeczytaj je.
Z przyjemnością wystąpię z prośbą.
- Nie masz zaprzysiężonych zeznań? - Mam...
Czyli współpracują. Nie widzę problemu.
Mam prawo przesłuchać potencjalnych świadków.
- Odmówiło ci wojsko? - Powiedzieli, że rozważą prośbę.
10 minut temu.
Chcę ich przesłuchać, zanim ktoś ich poinstruuje.
I zanim znikną z ich zeznań nieścisłości.
Jako były żołnierz, powinieneś coś o tym wiedzieć.
Zwłaszcza, że służyłeś z porucznikiem Kirklanderem?
Posłuchaj.
Pożal się swojemu chłopakowi...
Bo mnie to gówno obchodzi.
Pokazujemy nagranie, które otrzymaliśmy prosto z Faludży.
Zamawiałeś coś?
Do dzieła, panowie.
- Mogę? - Proszę.
- Zostaw. - Dam radę.
Szykuj się do snu.
Mogę w czymś jeszcze pomóc?
Miałeś mi poczytać.
Nic z tego nie rozumiem.
Znasz jakieś historie?
Kiepski ze mnie bajarz.
No to poczytaj mi.
Wiesz skąd się wzięło twoje imię?
- Od mamy? - Nie, wcześniej.
Masz imię po królu Dawidzie. Mama ci nie opowiadała?
No tak.
Dobrze.
Spotkały się dwie armie: Izraelitów i Filistynów.
Stały na wzgórzu, rozdzielała je dolina Ela.
W Palestynie, wiesz gdzie to jest?
- Nie. - Bez znaczenia.
Filistyni mieli prawdziwego zabijakę.
Wielkoluda, nazywanego Goliat.
Jest taki robot: Goliat.
To nie ten sam.
Przez 40 dni Goliat schodził
w dolinę i wyzywał Izraelitów na pojedynek.
Nikt jednak nie podejmował wyzwania.
Wszyscy dzielni wojownicy króla okazali się tchórzami.
- Czemu go nie zastrzelili? - Nie było takiej broni.
Tylko łuki, ale obowiązywały ich zasady.
Nie mogłeś strzelać do kogoś, kto wyzwał cię na noże.
No i...
Pewnego dnia, dzieciak niewiele większy od ciebie,
powiedział do króla: "Ja stanę do walki z Goliatem".
- Nie może być. - To prawda.
Król dał więc swoją zbroję Dawidowi.
A ponieważ była za duża i za ciężka, Dawid odrzucił ją.
Rozejrzał się tylko i wziął 5 takich kamieni.
Z procą w ręku zszedł w dolinę.
Goliat, biegnąc w jego stronę,
krzyczał przeraźliwie.
Dawid rozkręcił procę.
Trafił go w głowę, łupiąc mu czaszkę.
Goliat padł martwy.
Postrzelił go.
Kamieniem, a to co innego.
- Wiesz, dlaczego go pokonał? - Dlaczego?
Najpierw musiał pokonać swój strach.
Gdy to mu się udało, mógł pokonać Goliata.
Gdy Goliat biegł w jego stronę, Dawid przygotował się i czekał na niego.
Wiesz, ile trzeba do tego odwagi?
Kilka metrów i Goliat zmiażdżyłby go.
A on wystrzelił kamień.
Tak walczy się z potworami.
Podpuszczasz je blisko, patrzysz w oczy
i powalasz.
Pokonałeś wiele potworów?
Tak.
Wygrywałeś?
Inaczej one by mnie zniszczyły, nie?
Tak.
No to dobra.
Dobranoc.
Śpi przy otwartych drzwiach.
Da sobie radę.
Drzwi!
- Tylko trochę. - OK.
Może być.
Wiesz, że ta opowieść nie jest prawdziwa.
Oczywiście, że jest prawdziwa.
Nawet w Koranie ją przytaczają.
- Mogę przeczytać zeznania? - Nie ma w nich nic pomocnego.
Widziano go w sobotę po południu, zanim opuścił koszary.
Jesteś dobrym ojcem.
Nie musisz nikomu udowadniać, że go kochałeś.
Wiesz to.
Tato?
Tatusiu?
Coś się stało, tato.
To drugi dzień operacji, którą wojskowi
nazywają "Nowym Świtem".
Akcja wymierzona jest w rebeliantów.
Ilu ich tam jeszcze zostało?
Za chwilę wrócimy z przekazem na żywo.
Cześć.
Evie, z klubu.
"Pani"?
A tak.
Przepraszam.
Witaj.
Widziałam zdjęcie syna w gazecie.
Wtedy pomyślałam, że tylko zaginął.
Przepraszam.
Dzięki.
Mogę?
Ładne oczy.
Tego pamiętam.
Pracuję w innym klubie w soboty. Był tam.
Musiał tam być w sobotę wieczorem.
Jak nazywa się klub?
ZIMNE PIWO - GORĄCE DZIEWCZYNY
- Byli tutaj. - Obydwaj?
- Oni i ich kumple. - W sobotę wieczorem?
Musieliśmy ich wyrzucić. Ten dupek zaczepiał tancerki.
- Ten? - Drugi.
Wielu bywa tu frajerów, ale ten był super namolny.
- Rzucał mięsem pod adresem tancerek. - Może się pan myli?
Prosi mnie pan o pomoc, a potem mówi, że się mylę.
Jesteście rodziną?
O której wyszli?
Za ch*ja nie wiem.
Zadowoleni nie byli. Dwóch z nich lało się parkingu.
Sam chciałem ich rozpędzać.
Dziękuję.
Śledczy Nugent zostanie, a pan spisze zeznanie.
Długopis ma do mnie wrócić, Nugent.
Na słowo?
To nie Sajgon w 1967. Nie przesłuchujesz świadków.
Ktoś chyba powinien.
Pewnie irytuje cię, że taki dobry śledczy
otoczony jest bandą idiotów. Przypomnij mi, czym się zajmujesz?
Żwir wożę.
To wstyd.
Ile spraw by rozwiązano, gdybyś służył w policji.
Na sali, obrona oskarży cię o psucie dowodów.
- Nie pójdę na proces. - Co?
- To nie oni. - Co?
Nie wiem, czemu kłamali, że z nim nie byli, ale to nie oni.
- Była bijatyka na parkingu. - Chcieli się wyszumieć.
Nie byłaś na wojnie, nie zrozumiesz tego.
Nie walczy się ramię w ramię, by potem zrobić coś takiego.
Oto świat, w jakim żyjesz.
Dowiedz się, czemu kłamali.
Jakiś powód jest.
Byłeś tam?
Tak.
Dlaczego skłamałeś?
To nie takie proste.
Może opowiesz, co się stało?
Byliśmy w klubie.
Chcieliśmy się zabawić. Oczywiście wypiliśmy.
Mike zaczął się dziwnie zachowywać.
Był zły, rzucał bilonem w striptizerkę.
Później jej nazwymyślał.
Na to, ona jego. No i wyrzucili nas.
Pakowaliśmy się do samochodu,
gdy wkurzony Bonner stwierdził, że Mike może pójść pieszo.
Mike go chwycił i zaczęli się lać.
Ale to nic nadzwyczajnego.
Takie tam samcze przepychanki.
Nikomu nic się nie stało.
Potem jeszcze trochę pojeździliśmy samochodem.
Zatrzymaliśmy się przy Chicken Shack, naprzeciwko koszar.
Mike stawiał - za to, że nas wyrzucili.
- Która to mogła być godzina? - Nie wiem.
Gdzieś około pierwszej w nocy.
Potem wróciliśmy tutaj.
Wszyscy?
Nie.
We trzech.
Dlaczego go zostawiliście?
Byliśmy zrypani.
Mieliśmy dość, a Mike chciał znaleźć metę.
Chciał kupić narkotyki.
Jakby chciał się bardziej naje*ać.
Przepraszam za słownictwo.
I tak to się dalej potoczyło?
Szukając narkotyków, trafił na nieodpowiednich ludzi?
Kto to wie? Mike miał swoje tajemnice.
Tam, gdzie byliśmy, Mike ze wszystkim się szczypał.
Nie układało mu się za dobrze z ludźmi.
Wyrzucono was z klubu o 23:00, w Chicken Shack byliście o 01:00.
Co robiliście 2 godziny?
Jeździliśmy, szukając imprezy, lasek.
Zatrzymaliście się gdzieś?
Tak.
Mam zgadywać?
Wyhaczyliśmy ku*wę przy Ten Mile Road.
Obciągnęła nam wszystkim.
Dlaczego nie powiedziałeś o tym na przesłuchaniu?
Żeby oszczędzić tego rodzicom Mike'a.
Ukrywaliście przed ojcem, że syn miał obciąganko?
I że kupił prochy. Ja bym nie chciał, żeby moi wiedzieli.
O co poszła bijatyka?
Mike był w złym nastroju. Nie wiem, czemu.
Wygadywał na striptizerkę.
Co?
Rzeczy, których nie powtórzę. To tancerka, a nie brud pod paznokciem.
Penning zeznał, że Mike zaczepiał cię na parkingu.
Może, nie pamiętam.
W czym ta noc była szczególna? W tym, że ty miałeś nóż?
Nie potrzebuję noża.
Zgaduję, że w Iraku było inaczej?
Tam ze złością można sobie poradzić, tak?
- Ja nie o tym. - To inny świat.
- Czujesz się mocny. - Nie była pani w wojsku.
Wiem, że nosicie broń i macie posłuch.
Rzucacie ludzi na glebę, depczecie po plecach, rozwalacie drzwi.
Ktoś się zbliża, zabijacie go.
Musicie. Może być uzbrojony, mieć bombę.
- Zabić go, zanim on was. - To pani słowa.
Reaguj lub zginiesz. Nie tak to brzmi? Nawet nożem?
- Nawet gdybym, to nie pani interes. - Tam jednego dnia, tu następnego.
Gdy do mnie ktoś startuje, wyciągam broń.
- Po przesłuchaniu. - Fajnie, że masz dobry humor.
Widziałam, jak mój ojciec wracał z wojny.
Sprawy, z którymi nie mógł się pogodzić, zniszczyły go.
- Gdzie on był, w Panamie? - Dość.
Nawet nie wiesz, co robiliśmy. I to dla ciebie.
- Dla mnie? - Na twoim miejscu...
podziękowałbym z pocałowaniem mnie w dupę.
Odejdź.
Zadowolona? Powołasz trybunał do zbrodni wojennych?
Chcę ciuchy, które wtedy nosili.
Chcę też zdjęcia ich ciał, blizn i siniaków.
Dostaniesz wszystkie gacie, które zechcesz.
Ale najpierw zerknij na to.
Ciągle ich chcesz.
Tak.
Wyłącz, bo może Saddam dzwoni./ "Mike, Mike, poddaję się"
- Zostaw go! - Spie*dalaj.
Miał pan rację. Nie mogli tego zrobić.
Byli z nim w Chicken Shack o 01:00.
20 minut później Bonner, Penning i Long zjechali do koszar.
Pole i szczątki Mike'a są o pół godziny stamtąd.
Nie zdążyliby.
Mniejsza o to.
Zostawili go tam.
- Mike chciał kupić narkotyki. - Dlatego kłamali?
Nie wiedzą, gdzie mógł pójść, z kim się spotkać?
Nie. I mam to w zeznaniach.
Mogę je zobaczyć?
Zakładając, że mówią prawdę, nikt nie widział go po posiłku.
Nie ma śladów krwi. Ani na przedmiotach, ani na ubraniach.
Przyglądałeś się ciuchom?
Zobacz tę koszulkę.
Znać jeszcze zgięcia od magazynowania.
Ciuchy w koszarach są tańsze.
Żołnierze po powrocie wymieniają na nowe, co tylko mogą.
W oddziale piechoty jest 9 żołnierzy.
- Tak? - Stracili jednego w Iraku.
Powinno być 7 zeznań, a jest 6.
Jeden jest na lewiźnie?
Gdy przyjechałem, sierżant twierdził, że wszyscy wrócili z przepustek.
Czytaj nazwiska.
- Tak. - Tu Fred Gainley...
z biura szeryfa w Buxton. Nie brakuje wam człowieka?
Bo zatrzymaliśmy Roberta Ortieza za nadużywanie.
Mówi, że jest od was.
- Już wysyłam kogoś po niego. - Dzięki.
Jest na samowolce.
Sprawdź kartotekę.
Sprawdź czy ma samochód.
Zły chłopak.
Tutejszy.
Bobby Ortiez, pierwsze aresztowanie za szmugiel narkotyków w wieku 14 lat.
Wyszedł za kaucją, a świadek zniknął.
Półtora roku temu, podejrzewany o przemyt,
nagle stał się patriotą i zaciągnął się.
Jak mogli go przyjąć?
Żadnych poważnych przestępstw.
Coraz bardziej zaniżają kryteria.
Chevrolet Malibu widnieje jako zarejestowany na niego.
W jakim kolorze?
Niebieskim.
- Za mało na nakaz. - Jest na samowolce.
Wojsko może go ścigać, my nie.
Ma 4 niezapłacone mandaty za parkowanie.
Dzwoń do sędziego Osorio.
Wiesz, gdzie go szukać?
Znalezienie Bobby'ego nigdy nie było problemem.
Niech pan wraca do motelu. Zadzwonię.
Policja, otwierać!
Jest na dachu.
Mam go!
Od ulicy, dupku, od ulicy.
Cholera.
Je*ani metysi. Zawsze z nożami, co?
Lubisz kaleczyć ludzi?
Co ty robisz?
Zostaw go.
To nie ja!
Ani drgnij.
Żebyś się, ku*wa, nie ruszył.
- Jezu. - Jesteś cała?
Ku*wa.
Przekuć go.
Dobrze.
Odtąd my się nim zajmujemy.
O co poszło, chico? Chciałeś, żeby szmuglował ci narkotyki, a on cię olał?
O to poszło, chico?
Bałeś się, że doniesie?
Będzie śmiesznie, jak okaże się, że diabeł wygląda tak jak ty.
Podejdź tu, ch*ju. Pokażę ci, jak wygląda diabeł.
Pie*dol się!
- Widzę, że go złamaliście. - Podnieś dłoń.
Nie wniesie oskarżeń.
A ty się ciesz, że mi cię szkoda, albo mnie samej sobie szkoda.
Nie zamierzałem cię uderzyć.
Tak się u was przeprasza?
Przepraszam.
- Tak trzymaj. - Nikt go nie przesłucha?
Przesłuchałam go. Oni też! Przeszukaliśmy dom.
Nie ma na niego żadnych dowodów.
Coś się stało.
Powiesił się.
Jezu.
- Zostawił list? - Nie.
Mój ojciec dał mi go, jak jechałem do Wietnamu. Ja dałem go Mike'owi.
Był w kieszeni Bonnera.
Przechowywał go?
Nic nie napisał. Schował go do kieszeni i powiesił się?
Przykro mi.
Ale to tak, jakby się przyznał.
Przyznanie.
Samochód Bonnera. Jaki ma kolor?
Niebieski, dlaczego?
Nie zabija się bez motywu. Zegarek niczego nie dowodzi.
Może Mike mu go dał?
- Samobójstwo mogło być ukartowane. - Dlaczego się zabił?
Nie wiem. Ty mi powiedz, jak on zabił Mike'a?
Miał alibi, był w koszarach. Dlaczego i kiedy miałby go zabić?
Nie wiem.
Co jest?
Pamiętasz tę kobietę od psa?
Spuściliśmy wodę.
Gdzie jej syn?
Dzięki Bogu, nie było go. Jest u dziadków.
Dobrze.
Szczątki wyślemy po południu. Proszę sprawdzić adres.
Zgadza się.
Gdybym jeszcze był pomocny, proszę dać mi znać.
Proszę pana?
Macie kable do akumulatora?
Dzięki.
Chcę powiedzieć, że jest mi przykro z powodu Mike'a.
I przepraszam, że kłamałem odnośnie tamtej nocy.
Pomyślałem, że na miejscu Mike'a, nie chciałbym, żeby rodzice wiedzieli.
- Masz papierosa? - Tak.
Sądzisz, że Bonner go zabił?
Nie.
Nie wiem.
Nic już nie rozumiem.
Co mógł mieć przeciwko mojemu synowi?
Nic.
Przepraszam.
- Mike opowiadał panu o Bośni? - Trochę.
Razem staliśmy na wartch, odmrażając tyłki.
Miał głupie pomysły.
Namawiał, żebyś nosił rajstopy?
- Mówił panu? - Ja jemu.
Nic tak nie zatrzymuje zimna.
Nie kłamał.
Tylko, że nikt nie chce zostać postrzelonym, nosząc rajstopy.
Pochrzanione to wszystko.
Tak.
Zabierzemy cię do dobrego, amerykańskiego szpitala.
Pospieszcie się.
Już dobrze, pomogę ci.
Spokojnie.
Zajmiemy się tobą.
Wszystko gra?
Powiedz, gdzie boli, tu?
Spokojnie. Tutaj?
Zajmiemy się tobą.
Dobranoc.
Czy na rachunku widnieje podpis syna?
Nie.
Zakładaliśmy, że Mike tam był.
To podpis Penninga.
3 posiłki: Penning, Bonner i Long.
Penning i Long. Daj mi ich.
- Nie mogę. - Możesz i dasz.
Kapral Penning się przyznał.
Obciążył też Longa i Bonnera.
Sukinsynu.
Poszedłeś z nim na ugodę.
- I tak dostanie poważny wyrok. - Jak poważny?
Jak poważny? Ile?
Tyle, ile mi się uda.
Dla mnie to bez znaczenia.
Widzisz te nakazy?
Mam prawo, mogę cię zmusić.
Chcę ich.
Nie tylko ja zawarłem układ.
Mój przełożony rozmawiał z twoim.
Dla nich to jedna bolączka mniej.
Nie mamy na to już wpływu.
Przykro mi.
Już ci wierzę.
Chcę usłyszeć przyznanie się.
Nic długiego. Dam ci zeznanie Penninga.
Nie, z jego ust i w jego obecności.
Nie da rady.
Ilu żołnierzy co noc wychodzi z koszar,
wypić, zabawić się?
- Gorączkujesz się. - Jestem wk*rwiona.
Strzelaj, 7-8 tys. w weekend?
Postawię radiowóz przed każdym wjazdem do koszar.
Będę kontrolować każdy wjeżdżający samochód.
I aresztuję każdego żołnierza z nieprzepisową dawką alkoholu we krwi.
- Ilu to będzie ludzi? - A jak szybko cię zwolnią?
Zrobię to po godzinach, a że łączy nas przyjaźń
popracuję tak 5-6 tygodni.
Wiesz, ile wniosków do sądu mogę wystawić miesięcznie?
Chcesz sprawdzić.
Biuro komendanta.
- Dajcie mi kapitana Henninga. - Chwilę.
Wychodziliśmy z klubu.
Sądziliśmy, że Mike i Bonner ochłonęli.
Czasami razem żartowali, by zaraz się lać.
Siedzimy w samochodzie, Mike wkurzony,
a Bonner mu dokucza.
Dogadywał mu.
O czym?
Nie wiem, że jakim to dobrym kierowcą jest Mike.
Takie bezsensowne rzeczy.
Bonner chyba miał dość, bo zatrzymał się.
Chłopaki skoczyli do siebie.
Long darł się, żeby przestali, i żebyśmy wracali do koszar.
A Mike i do niego wyskoczył.
Nim się obejrzałem, ugodziłem go nożem.
Ty? Ty ugodziłeś?
Tak.
Koledzy nie powstrzymali cię?
Byli jacyś otępiali.
Krzyczeli.
Mike upadł. Już nie żył.
Long darł się: "Chryste, co teraz zrobimy?"
Bonner zaproponował, by go poćwiartować.
Pracował kiedyś jako rzeźnik.
Wiedział, jak pracować nożem.
Mieliśmy zakopać szczątki, ale
było późno, a my nic nie jedliśmy.
Byliście głodni?
Bardzo.
Zajechaliśmy do Chicken Shack.
Lubiłem Mike'a, jak my wszyscy.
Ale myślę, że innym razem role mogłyby się odwrócić.
Nie był idiotą.
Zrozumiałby.
Naprawdę mi przykro, proszę pana.
Przykro mi z powodu pana straty.
Widziałem film, który nakręcił Mike.
Na tyle Hummera.
Wyglądało, jakby znęcał się nad więźniem.
Zatrzymaliśmy rannego "haji".
Jechaliśmy i w drodze
Mike udawał, że jest sanitariuszem.
Szturchał jego ranę, pytając:
"Czy to boli?"
"Haji" krzyczał: "Tak, tak".
Mike znowu go szturchnął i zapytał:
"A teraz boli?"
To było zabawne.
Z tym Mike się kojarzył.
Stąd kswya: "Doc."
Jakoś trzeba było sobie radzić.
Wszyscy się wygłupialiśmy.
Przepraszam.
Wiecie, gdzie jest pokój Ortieza?
Masz chwilę?
Muszę cię przeprosić.
Masz poważne odchyły, chłopie.
Tak.
Prawda.
Nie uwierzy pan, ale dostałem honorową odprawę.
To wojsko, we wszystko trzeba wierzyć.
Nienawidziłem tamtej misji.
Spanie w pieprzonych namiotach. Bez łazienek i prysznicy.
Zamiast papieru do tyłka, używało się ręki.
Nie mogłem doczekać się powrotu.
A po 2 tygodniach tutaj,
jedyne, czego chciałem, to wracać tam.
Poje*ane, co?
Wiesz, co to jest?
Mike je zrobił i przysłał mi.
Dlaczego to zrobił?
Nie wiem, co panu mówili.
Są niezmienne rozkazy.
W konwoju, gdy ktoś lub coś
wyskoczy przed maskę, nie zatrzymujemy się.
Zatrzymasz się, to cię zaraz ostrzelają z RPG i wszyscy zginą.
Przez pierwszy tydzień w Iraku
prowadziliśmy według rangi.
Sześciu nas siedziało z tyłu.
Nic stamtąd nie widać.
Doc najechał na coś.
Słyszeliśmy, jak przetoczyło się pod kołami.
Zatrzymał się.
Wysiadł.
Ruszył.
Bez słowa.
Później ktoś powiedział, że
przejechał dziecko.
Nie wierzyłem.
Gdyby mnie pan zapytał,
odparłbym, że przejechał psa.
Zabiliśmy psa.
Jak to się stało?
Za ch*ja nie wiem.
Bonner, to twoja rodzina.
Przestań się bawić.
- Chcesz rozwalić? - Przygłup z ciebie.
Ku*wa.
- Cholera. - Jedź! Nie zatrzymuj się ku*wa!!
Gazu!
- Co robisz? - Tato?
Wsiadaj do je*anego samochodu, Mike!
Mike, wsiadaj do je*anego smochodu!
Tato?
Spadajmy, Mike!
Jesteś tam tato?
Słabo cię słyszę.
Wyciągnij mnie stąd.
Mówisz tak w nerwach.
Coś się stało, tato.
Na miłość boską.
Jest tam ktoś koło ciebie?
Jestem sam.
To dobrze.
OK tato, muszę iść.
Uważaj na siebie, synu.
Trzymaj się.
Tak, ty też.
Syn nie daje mi spokoju, odkąd u nas gościłeś.
Chcę dostać procę.
Mogło być gorzej. Mógł zażyczyć sobie pistolet.
Dziękuję ci.
Goliat codziennie schodził w dolinę
i wyzywał żołnierzy na pojedynek.
Ale nikt nie chciał z nim walczyć.
Dopóki nie zjawił się Dawid.
Powiedział: "Ja to zrobię, będę z nim walczył".
Król dał mu swoją zbroję, która była za duża.
Dlaczego pozwolił mu walczyć z olbrzymem?
Był tylko chłopcem.
Nie wiem, kochanie.
Myślisz, że się bał?
David?
Tak.
Pewnie był przerażony.
- Tak, jak teraz? - Tak, jak teraz.
Staro wygląda.
Przeżyła swoje.
Nie zdejmować na noc?
Nie.
Niech tak zostanie.
Może to i lepiej.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl